رنگ چوب

متداولترین رنگ چوب، رنگ بر پایه روغن است. این رنگ نفوذ عمیق و دوام زیادی دارد. بسیاری از رنگ های روغن، حاوی روغن برزک و لاک الکل هستند. روغن بزرک یکی از روغن های طبیعی و غیر سمی است و جزء بهترین مواد نگهدارنده برای انواع پرداخت ها یا رنگ های چوب محسوب می شود.

رنگ بر پایه روغن به راحتی قابل شناسایی است؛ زیرا با مینرال اسپریت ها رقیق می شود. مینرال اسپریتی که برای ساخت رنگ روغنی استفاده می شود، نوعی حلال است که در بسیاری از تعریفهای متداول مربوط به رنگ چوب، از آن با نام “قطران نفتی” یاد می شود. هیدروکربن آلیفاتیک نیز نام دیگری برای مینرال اسپریت است که در رنگ روغنی کاربرد دارد. بعضی از رنگهای های روغن حاوی رنگدانه های مصنوعی و اکسید آهن هستند و نام دیگر آنها “رنگهای پاک کننده” است. همچنین، بعضی دیگر فقط حاوی یک رنگ هستند. رنگهای روغن تجاری، ماده سومی به نام “اتصال دهنده” نیز دارند. این ماده اتصال دهنده، می تواند رزین های مختلف باشد و به چسبیدن رنگدانه ها به سطح چوب کمک می کند.

بسیاری از تولیدکنندگان رنگهای روغنی بعد از اصلاح رنگ با اسیدهای خاص، از روغن برزک به عنوان اتصال دهنده استفاده می کنند تا از نفوذ عمیق رنگ به داخل چوب جلوگیری کنند. از یک ماده غلظت دهنده نیز در بسیاری از رنگ های بر پایه روغن استفاده می شود. تولیدکنندگان رنگ، این ماده را در فرمولاسیون مواد تشکیل دهنده رنگ ذکر نمی کنند؛ چراکه اختصاصی است. عامل غلظت دهنده به کنترل نفوذ رنگ روغن در چوب کمک می کند.

وقتی می خواهید یک رنگ طبیعی بر پایه روغن را انتخاب کنید، باید به ترکیب مواد تشکیل دهنده آن دقت کنید. بعد از اینکه مطمئن شدید رنگ مورد نظرتان با چوب سازگار است، می توانید از آن به عنوان لایه زیرِ پرداخت چوب استفاده کنید؛ اما از رنگ روغنی در زیر پرداخت بر پایه آب استفاده نکنید. برای خشک شدن یک رنگ روغنی تقریبا ۳-۲ ساعت زمان لازم است. بهتر است قبل از کاربرد لایه بعدی رنگ ۳ ساعت و قبل از کاربرد روکش چوبی ۱۰-۹ ساعت صبر کنید تا لایه رنگ اولیه خشک شود. همیشه آن را در دمای اتاق  خشک کنید. در این بخش به مزایا و معایب یک رنگ بر پایه روغن می پردازیم:

مزایا

• پرداخت یکدست

• نفوذ عمیق تر

• دوام بالاتر

معایب

• • فرآیند خشک شدن آرام و زمان بر

  • احتمال کپک زدن